Buro Stad en Land heeft het principeverzoek verplaatsing natuurkampeerterrein Twilhaar opgesteld.

Al enige jaren heeft Staatsbosbeheer de wens om natuurkampeerterrein Twilhaar Almeloseweg Haarle (OV) te verplaatsen. Een belangrijke aanleiding hiervoor vormt de realisatie van het Ecoduct Twilhaar, voorheen ook wel de Ecopassage/ ecoduct Nijverdal. Het vormt een ecoduct gelegen aan de N35 ten westen van Nijverdal. Het ecoduct verbindt twee delen van de Sallandse Heuvelrug, specifiek de Haarlerberg en Hellendoornse Berg over de N35 ter hoogte van kilometer 31,0. Het ecoduct is in 2011 opgeleverd. Het huidige natuurkampeerterrein Twilhaar ligt op minder dan 1 km afstand van het ecoduct. Dit is zowel voor natuur, ecologie als recreatie een minder gewenste ontwikkeling. Door toenemend verkeer ontstaat geluidsoverlast voor de kampeerders. Andersom kunnen invloeden door geluid en verkeer de functionaliteit van het ecoduct negatief beïnvloeden. Tevens ontstaat een toenemende onveiligheid voor afslaand verkeer op de intensief bereden N35 naar het huidige kampeerterrein. Staatsbosbeheer zou het kampeerterrein Twilhaar dan ook willen verplaatsen naar een alternatieve lokatie, meer zuidelijk gelegen, buiten de invloedssfeer van ecoduct en N35.

Visie

Door de bomen de camping niet meer kunnen zien

Een groot, donker bos. Recreëren in de natuur. Bezoekers willen de Sallandse Heuvelrug vanuit de caravan kunnen beleven. Eigenlijk willen we helemaal geen camping kunnen zien! Wij komen voor natuur. Onopvallend, zonder poespas bevindt het nieuwe Twilhaar zich tussen de bomen van het bos. Een eenvoudig, halfverhard (zand)pad slingert zich daar tussendoor. Aan dat pad zijn plekken in de ruigte gemarkeerd doordat ze net iets vaker worden gemaaid dan hun omgeving. Daar wil ik staan. Weinig nieuwe aanplant, alleen die bomen die echt in de weg stonden werden verwijderd. De sfeer van het nieuwe Twilhaar wordt gekenmerkt doordat niets is veranderd. Tenminste… heel weinig.

Vanaf de Paltheweg markeert een eenvoudig bord de entree van het terrein. Tussen de oorspronkelijke laan van Amerikaanse eiken komt de bezoeker op een viersprong. Rechtdoor naar het bos, rechtsaf om te parkeren en linksaf naar het kampeerterrein. Het parkeerterrein is van zand, misschien iets versterkt met grind. 40 plekken zijn gemarkeerd, verder alleen bomen. Bij binnenkomst op het kampeerterrein staat daar het sanitairgebouw. Tanden poetsen, toilet en water halen. De primaire behoeften bij kampeerders. Centraal op het terrein bevindt zich de vuurplaats, een ontmoetingsplek, overkapt voor beschutting en veiligheid met het kampvuur in het midden. In de structuur van een klaverblad liggen de kampeerplekken daar omheen. 150 m2 per plaats. Elk blad heeft een iets andere sfeer doordat het een iets meer gesloten/open is dan het ander. Rondom een pad van 3 meter breed, van zand om het terrein te ontsluiten. Aan de zuidzijde een veld met Tipi-tenten, voor de indianenkampeerders of te gebruiken als trekkersveld.